هرروز برات یه دونه مینویسم که به یادتم اگر چه میدونم منم آدمم ویه روز خسته میشم تا اونجا که بتونم برات مینویسم...............ولی سعی میکنم دیگه پیشت برنگردم ومنتظر خواهم نشست ولی هر جا برم انتظارمو به همه میگم به مرغ وخروس تا بلندترین پل دنیا خواهم گفت....................آره امر مسلم بود بهتر از تو هم تو زندگیم بیاد ولی تو.............ولی دوس داشتم وقتی پیش همیم همه چیزو فراموش کنیم ولی نمیشد باشه به این روزا هم منتظرم..................